Afghanistan

Ingeklemd tussen Iran, Pakistan en een aantal voormalige Sovjetlanden ligt Afghanistan sinds jaar en dag in een turbulente regio. Zo stuitte de Russische aanwezigheid in Afghanistan in de jaren '80 op groot internationaal verzet. Het islamitisch verzet tegen het communistische Rusland werd dan ook gesteund door de Verenigde Staten.

 

Toen de internationale gemeenschap na 11 september 2001 de strijd aanbond met het terrorisme, kreeg de regio opnieuw te maken met buitenlandse inmenging. De Verenigde Staten en Groot-Brittannië begonnen in oktober 2001 met 'Operation Enduring Freedom' (OEF) gericht tegen Al-Quaida en het islamitische Taliban-regime. De Taliban-regering viel en er ontstond ruimte om het land op te bouwen. In het voorjaar van 2004 begon de NAVO met de missie 'International Security Assistance Force' (ISAF). Deze vredesmacht, van zo’n 35.000 militairen uit 37 deelnemende landen, probeert de veiligheid te herstellen en de wederopbouw van Afghanistan in te zetten. Ook Nederland besloot bij te dragen aan ISAF en opereert sinds 1 augustus 2006 in de provincie Uruzgan, één van de meest arme provincies in het zuiden van Afghanistan.

Focus IKV Pax Christi IKV Pax Christi heeft zich als vredesorganisatie vanaf het begin af aan gemengd in het publieke debat rond de Nederlandse bijdrage in Afghanistan. Zij is van mening dat de ISAF-missie dreigt te mislukken, tenzij er een drastische koerswijziging plaatsvindt. Er zijn grote strategische tekortkomingen, te weinig militairen, ontkenning van de rol van Pakistan en er is geen diplomatieke dialoog met de Taliban. Nu een verlenging van de Nederlandse bijdrage een feit is, wil IKV Pax Christi het publieke debat aanjagen en aandringen op een politieke oplossing.