In 1943 werd Syrië onafhankelijk van Frankrijk. In de eerste jaren was er sprake van instabiliteit: vele staatsgrepen en het mislukte experiment van de unie met Egypte in de jaren vijftig. In 1963 kwam de pan-Arabische socialistische Ba'ath (herrijzenis) partij na een staatsgreep aan de macht. In 1970 verkreeg Hafez al-Assad na een interne machtsgreep gesteund door de Alewiten binnen de partij het absolute leiderschap.
In Syrië mogen naast de Baath-partij officieel geen andere politieke partijen bestaan dan de vijf partijen die deelnemen aan het Nationaal Progressief Front (NPF). Deze partijen hebben in de praktijk weinig ruimte om onafhankelijk te opereren.
De Syrische staat rust op 4 pijlers: het leger, de geheime diensten, de partij en de bureaucratie. Het resultaat is een zeer autoritair systeem waar bovenaan de hiërarchie de president staat. De geheime diensten controleren en onderdrukken elke vorm van serieuze oppositie. Het gevolg is dat een maatschappelijk middenveld bijna niet ontwikkeld is.

 

IKV Pax Christi steunt lokale vredesactivisten om zich tegen geweld te verzetten. In Syrië werkt IKV Pax Christi aan het oprekken van speelruimte voor civiele samenleving.