moederorganisaties

Het samenwerkingsverband IKV Pax Christi is jong, maar kent wel al een geschiedenis. Zo werken IKV en Pax Christi al langer samen tijdens de jaarlijkse Vredesweek. En ook op andere podia bundelden beide vredesbewegingen regelmatig de krachten. Bovendien is de werkwijze vaak identiek; in conflictgebeiden zoeken ze altijd contact met lokale vredespartners. De huidige samenwerking komt dus niet uit de lucht vallen.

 

In 2004 worden de eerste stappen op weg naar de samensmelting gezet. Een quick scan van zowel IKV als Pax Christi wijst namelijk uit dat binnen beide organisaties voldoende steun aanwezig is voor nauwe samenwerking. Bovendien tonen interviews met belangrijke stakeholders,waaronder het ministerie van Buitenlandse Zaken, aan de buitenwereld die menig deelt.

 

In 2005 wordt duidelijk dat de voorkeur voor elkaar serieuze vormen aanneemt. De quick scan heeft opvolging gekregen van een deep scan. Na de bevestiging dat een inniger band alleen maar voordelen oplevert, tekenen het IKV en Pax Christi een intentieverklaring voor de samenwerking. Ook de leden van Pax Christi stellen zich in grote getale en meerderheid achter die verklaring.

 

In 2006 valt het definitieve besluit om de krachten te bundelen en een gemeenschappelijke werkorganisatie in het leven te roepen; de Stichting Samenwerkingsverband IKV Pax Christi wordt een feit. Het nieuwe verband zal, in opdracht van Pax Christi en IKV, als één werkorganisatie met één Raad van Toezicht en één directie werken aan vredesprogramma's.

 

In 2007 vindt de fysieke integratie van het IKV en Pax Christi plaats. Want vanaf de allereerste dag in januari opereren de twee grootste vredesbewegingen van Nederland als één organisatie en verschijnt er natuurlijk ook één gezamenlijke geschiedenis in de boeken. Met wellicht net zoveel hoogtepunten als in de tientallen jaren dat de beide organisaties onder een eigen vlag actief waren.